Petten

We houden er van om af en toe een feest te geven. 5 jaar geleden werd lief 65 en ik 50, hij geboren in 1950, ik in 1965. Een leuke omdraaiing van leeftijd en geboortejaar. Dit jaar ben ik 55 geworden en wordt lief 70, samen 125. Dat leek ons wel een reden voor een dansfeest aan het strand. Maar helaas, het werd een feest dat geen feest werd. Wij hadden aan het begin van het jaar toen we het feest boekten bedacht om dan ook nog een weekje op de camping in Petten er aan vast te plakken. Camping Corfwater, een erkende ANWB camping, wat ons betreft niet echt leuk. Het is een grote verzameling van campers en caravans met daar tussen een paar tentenveldjes en wat trekkershutten. Het gaat slecht in Nederland en Duitsland, maar niet heus, het is alsof je op een camper- en caravanbeurs staat. Echt vriendelijk zijn ze ook niet, erg van de regeltjes en weinig flexibel. Het enige grote voordeel van deze camping is dat je de weg oversteekt, de Hondsbossche zeewering en dan sta je op het strand. En als je dus denkt dat de zonsondergang mooi zal zijn dan ben je snel ter plekke om de zon in de zee te zien zakken.

We hebben het enorm getroffen met het weer. Ik moet op maandag nog werken, de rest van de week heb ik mijn agenda zo leeg mogelijk geveegd. Lief J. en ik gaan dinsdag en woensdag wandelen. Dinsdag doen we dat ten noorden van Callantsoog. Deze tocht loopt langs het strand en door polder. De route is afwisselend leuk maar ook stukken asfalt die minder zijn.

Op woensdag lopen we eerst door het natuurgebied Zwanenwater en daarna weer ten noorden van Callantsoog, iets minder ver naar noorden. We zien onder andere een rode libelle, een zilverreiger en het zeldzame plantje parnassia. Dat is een lief bloemetje en we boffen dat het nog bloeit. Op donderdag gaan we op aanraden van mijn collega P. van het Stedelijk Museum Alkmaar naar het openlucht museum en beeldentuin van Rudi van der Wint in Den Helder zuid. Wat een verrassing is dit, prachtige beelden en objecten. Voor een ieder die het niet kent, zeer de moeite waard. Je zult een rondleiding moeten boeken, het museumterrein is niet vrij toegankelijk zonder gids. Helaas waren twee kunstwerken niet toegankelijk, die zijn in restauratie.

Na de beeldentuin rijden we naar Kolhorn. Daar lunchen we bij restaurant ’t Anker, een heerlijke vissalade. Vriendelijk personeel in een semi-chique omgeving. Ik vermoed dat je er ook uitstekend voor een diner terecht kunt. Zo’n lunch moet ook een beetje verwerkt worden dus we lopen een klein rondje rond Kolhorn. Opnieuw bevalt me dit plaatsje, het is lief en knus en pittoresk. Een inwoner van het dorp hoort ons praten en meldt instemmend dat hij in een heel mooi dorp woont. Waarvan acte 😉 Om de kampeerweek af te ronden sluiten we af met een etentje bij Zee en Zo. Geen dansfeest daar, maar wel heerlijk gegeten.

Zondag maken we dan nog een wandeling door de Schoorlse duinen. We deden deze al eerder, de stuifduinen route, 17 kilometer. Qua afstand prima te doen, maar het ploeteren door de duinen en het zand maken het tot best een pittig tochtje. Lekker weer erbij, en dan is het genieten van het duinlandschap, het strand en de zee en dat allemaal om de hoek.